KEŞKE

keşke bilseydin… dağların karanlığında kaybolan çocuklar gibi olduğumu içimi sarmalayan ümitleri tek tek koparıp akşamda dinlenen hüzünlere başımı yastık diye koyduğumu keşke bilseydin… en inciten baharlar bitirdi yazlarımı üşümek ve beklemek ve hep ‘sus’u söylemek… keşke sarsaydın tebessüm kokulu çığlıklarımı… hem coşkun hem ıssızdım hem dargın hem heveskâr keşke diyorum keşke görseydin… sıkışmış damarlarda haykıran …

KAYBEDERSİN!

Kaybedersin

Yalanı; ispat edilemez bir düzlemde, anlaşılmasını umursamayıp sadece sana geri dönüşü olamayacağının verdiği galibiyet duygusuyla ve yüzünde bir nebze kızarma olmadan, tekraren ve sıkılmadan söylüyorsan, Çıkarına münasip her davranış için zekânın ve deneyimlerin kazandırdığı kamuflaj, tezyin, güzelleme ve benzeri kabiliyetlerinle; birinin/birilerinin canına, malına ve sahip olduğu manevî âleme zarar vermek ihtimalini bir an bile düşünmüyorsan, …

%d blogcu bunu beğendi: