HADİSLERLE YAŞAMAK

Hadislerle Yaşamak Metrûk ve mahzundur insanın içi... Dış dünyayla öyle bir mücadele üzeredir ki insan; dönüp içe hatır soracak vakit bulamaz. Ama ne mühimdir oysa bir an tüm duyuları beklemeye alıp sadece ve gönülden bir içsel devinime kulak vermek. Tüm duyuları bu deruna yöneltmek ve orada olup biteni idrak etmek... Irksal, yöresel, dinî ve toplumsal …

MÜLTECİLER VE TURİSTLER

Mülteciler Ve Turistler

Mülteciler ve Turistler Bu iki kavram, çok farklı insan gruplarını tanımlıyor. Anlamları, amaçları, hissedişleri tamamen birbirinden ayrı... Bir başka perspektifle ele alırsak, bu iki kavram, bir yerden bir yere gitmek fiilini gerçekleştirmiş ya da harekete geçmiş birey ve kafileler için kullanılıyor. Fakat aralarındaki mânâ ayrılığını meydana getiren şey, ‘gitmek’ eylemini harekete dökerken kalp ve ruh …

KEŞKE

keşke bilseydin… dağların karanlığında kaybolan çocuklar gibi olduğumu içimi sarmalayan ümitleri tek tek koparıp akşamda dinlenen hüzünlere başımı yastık diye koyduğumu keşke bilseydin… en inciten baharlar bitirdi yazlarımı üşümek ve beklemek ve hep ‘sus’u söylemek… keşke sarsaydın tebessüm kokulu çığlıklarımı… hem coşkun hem ıssızdım hem dargın hem heveskâr keşke diyorum keşke görseydin… sıkışmış damarlarda haykıran …

TANITIM

Kitap Özeti Bu kitapta bir muhabbete davetlisiniz… Anlam arayışında her şeyi yeniden anlamlandıracağınız bir yolculuk bu… Kalbe dokunan, samimi bir el uzatış ile bir çağrı yapıyor yazar… Varoluşun özüne dönüyor ve bizi hakikate yaklaştıran o kederli ve uzun yolun sırlı güzelliklerine kapı aralıyor…  İşte bu yolculuk insanın en keskin duygusu Yalnızlıkile başlıyor…  Bir ‘tek’ vardır sahibi… Mânâ …

Ölüm Ne Güzelmiş

Ölüm ne güzelmiş... Bir ölüm rüyasıydı… Birkaç dakika içinde öleceğimi hissettim. Kanın vücuttan çekilmesi gibi bir şeydi. Yere düşmemek için gittim uzandım. Uzandığımda daha ölmemiştim ama dünya ile bağlantım bitmişti. Artık ölecektim ve bunu kimseye söylemeye yetkim ve dermanım kalmamıştı. Odada kardeşim vardı. Her şeyden habersiz.  Ölmek üzereyken bile ilginç geldi bu... Ben burada ölüyorum, …

Ne Varım Ne Yok

Ne Varım Ne Yok... Bir incelik süzülür içimin yollarında,Çiçeklerin ölümünde yankılanır hasretim.Karışırım… Titrer kulaklarımda haykıran yalnızlığım,Aklımı, kibrit çöpü kokulara yandırır.Bırakırım;Beklenen müjdelerin düşünü… Bir geçmiş demdemesi çınılar sokağımda...Yürüsem vakitsizim,Beklesem yüreksizim.Ağlasam gözlerimin kalbi de ıslanacak,Unutsam da aklımda ebediyen kalacak.Kararsızım… Oysa ne bir bekleyiş ne dilemma içimde…Yalnız bir an rüyası,Yalnız bir dert devası…Avuçlarımda büyür satır satır dualar,Birbirine sevdalı,Birbirinden …

(METAFORİK BİR ÖYKÜ)

Hazırladım bavulu. Hızlı ve acele adımlarla çıktım. Nefret fazla yer kapladı bavulda, biraz da sevgi koyayım dedim sığdıramadım. Öfke de bir ağır!.. Sanki bavul değil de taş taşıyorum. Yürüdükçe daha da ağırlaştı tabii. Gitgide kollarım ağrımaya başladı. Omzum çıktı çıkacak! Neyse vardım istasyona...